درباره ویراستار
داریوش پیرنیا، فرزند اختر قراگزلو و داود پیرنیا و نوه میرزا حسن خان پیرنیا مشیرالدوله از نواده “پیرنیا” در سحر گاه دوم دی ماه ۱۳۱۶ خورشیدی در شهر تهران متولد شد. وی در خانواده ای که اشرافیت را با عوالم عرفانی پیوند زده بود، دوران کودکی را بسر آورد و سپس قدم به مدرسه گذاشت و سالهای دبستان را در مدارس قائم مقام و شاهپور گذراند و دوره متوسطه را در دبیرستان بوعلی سینا در رشته ادبیات به پایان رسانید. تحصیلات داریوش اما به گذرانیدن سال های دبیرستان خلاصه نمی شد و با مراقبت های پدر، داود پیرنیا که خود شیفته ادبیات و موسیقی عارفانه و کلاسیک ایران بود، به مجلس درس خصوصی استادان بنام زمان، چون میرزاهادی خان ممیزی، محمد پروین گنابادی، سعید گودرزنیا، نظام وفا، درویش خوش چشم پیر نظر، بهره گرفت. داریوش پس از دریافت دیپلم متوسطه در رشته ادبی به جمع نویسندگان مطبوعات ایران پیوست و کار نویسندگی حرفه ای را در روزنامه پست تهران آغاز کرد و چندی بعد به مؤسسه اطلاعات رفت و در اطلاعات کودکان مجله اطلاعات جوانان عضو ارشد هیات تحریریه بود، سپس با همین سابقه جهت ادامه تحصیل راهی کشور آلمان شد و پس از گذراندن دوره تخصصی در دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی لودویک ماکسیمیلیان در شهر مونیخ، در رشته علوم سیاسی، علوم ارتباطات جمعی و آمریکا شناسی، تحصیلات دانشگاهی خود را به سرانجام رسانید. رساله مشترک داریوش پیرنیا تحت عنوان “نقش سیاسی وسایل ارتباط جمعی در کشورهای خاور میانه” به عنوان یک کار بزرگ علمی شناخته شد. داریوش سپس بنا به دعوت بنیاد فردریک ابرت از طرف دانشگاه لودویک ماکسیمیلیان در این بنیاد سرپرستی دوره آموزشی روزنامه نگاران کشورهای رو به توسعه را به عهده گرفت و رادیو ژورنالیسم تئوری و عملی را تدریس کرد.
داریوش در آلمان نمایندگی روزنامه کیهان را برعهده داشت. در زمان تحصیل در دانشگاه، وارد کادر حرفه ای تهیه فیلم های خبری و مستند در تلویزیون باواریا و تلویزیون برنامه اول شد و جمعاً تا زمان مراجعت به ایران در تهیه ۳۸۹ فیلم کوتاه و خبری و یا بلند مدت آموزشی همکاری نزدیک داشته است. فیلم “آتش زرتشت و شاهنشاهی در ایران” آخرین کار او با تلویزیون باواریا بود. در همین زمان دوره چهار ساله انستیتوی فیلم و تلویزیون آلمان را به پایان رسانید.
درسال ۱۳۴۵ خورشیدی به ایران مراجعت کرد و همکاری چندین ساله خود را با مؤسسه مطبوعاتی کیهان ادامه داد و سازمان ملی فیلم کیهان را پایه گذاری کرد. درپی تهیه گزارشی مستند ازشهرداری های ایران و شناخت نقاط ضعف و قوت شهرداری ها، سرپرستی بخش آموزشی اتحادیه شهرداری های ایران بر عهده او واگذار شد و قریب دو هزار نفر متخصص امور مالی اداری مدیریت و خدمات شهری در این مؤسسه تربیت شدند.
داریوش پیرنیا از طریق آزمون همگانی به رسته سیاسی وزارت امور خارجه راه یافت و در اداره اطلاعات و مطبوعات وزارت امور خارجه مشغول بکار شد و در سال ۱۳۴۹ در سمت وابسته فرهنگی سفارت ایران به لندن رفت. او پس از چهار سال مأموریت در انگلستان به ایران مراجعت کرد و از طرف وزارت امور خارجه مامور خدمت در سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی شد و با عنوان مشاور در امور بین المللی سازمان شاهنشاهی و خدمات اجتماعی با طرح توسعه سلسله همکاری کرد. داریوش پیرنیا زمانی که به عنوان مشاور امور بین المللی در سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی خدمت میکرد، مسئولیت دیگری یعنی ویراستاری،، تهیه کنندگی و به طور کلی نشر و سردبیری مجله بهورز و مجله مردم یار را، بر عهده داشت.
در آن زمان وی کتاب هائی را در زمینه تندرستی، امور اجتماعی و سواد آموزی در طرح توسعه سلسله تحت عنوان های ” یاد آورهای اساسی”، “قصه های لری”، ۱۲ جلد، “مسائل اساسی در تندرستی”، “ابزارهای آموزشی”، “طرح های تندرستی”، “تندرستی و رابطه آن با پیشرفت های اجتماعی”، “راهنمایی های ساده برای مددکاران اجتماعی” منتشر کرد.
داریوش پیرنیا، همزمان در ایران در دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی و در مدرسه عالی فیلم و تلویزیون، مدرسه عالی مدیریت جهانگردی و هنرستان حرفه ای فرح پهلوی، مدیریت وسایل ارتباط جمعی، تلویزیون ژورنالیسم، مدیریت عمومی و روزنامه نگاری تدریس کرده است. داریوش پیرنیا در اردیبهشت ۱۳۵۷ خورشیدی، با سمت دبیر اول سیاسی مأمور خدمت در سفارت شاهنشاهی ایران در واشنگتن گردید. آخرین سمت او در این مأموریت جانشین وزیر مختار فرهنگی بود. داریوش پیرنیا انتشاراتی به زبان های فارسی، آلمانی و انگلیسی دارد. از شاه نعمت الله ولی تا جواد نور بخش، جان اف کندی، به عنوان سناتور و رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا، برنامه ریزی وسائل ارتباط جمعی در کشورهای جهان سوم، نقش آموزشی وسایل ارتباط جمعی در خاور میانه، شهر مسجد سلیمان، شهر کاشان، شهر خرمشهر، شهر آبادان، نقش مدیران شهر در حکومت های محلی، تجهیز نیروی انسانی، در شهرداری های ایران، سندیکالیزم در ایران، روابط عمومی در وسایل ارتباط جمعی، انگلستان و بازار مشترک، و مقاله گل های جاویدان در انسیکلوپدیا ایرانیکا، پس از زمستان ۱۳۵۷ خورشیدی و کناره گیری از وزارت امور خارجه در واشنگتن، دفتر ترجمه اسناد پرزیکوم را با همکاری دخترش زیبا پیرنیا و چندتن از حقوق دانان تأسیس کرد. داریوش درکار رسانه های گروهی واقعیت گرایی را جان مایه زندگی حرفه ای آگاه سازی همگانی می شناسد.
داریوش پیرنیا در سال ۱۹۹۰ میلادی موسسه انتشارات مهر ایران را باتفاق همسر خود منصوره پیرنیا بنیاد نهاد و ویراستاری کتاب های “سفرنامه شهبانو”، ” سالار زنان ایران”، “سفرنامه گویا، اردشیر زاهدی، فرزند توفان”، “خانم وزیر”، “خاطرات و دست نوشته های فرخ رو پارسای” و “کتاب کیهان از هیچ تا کهکشان” حکایت کیهان و خاطرات دکتر مصطفی مصباح زاده تالیف: منصوره پیرنیا را در سال ۲۰۰۹ میلادی و کتاب شاهنامه پهلوی را در ۲۰۱۲ میلادی و چهره واقعی شهبانو فرح پهلوی و دختران ایران، سالار زنان جهان در سال ۲۰۱۶ میلادی و زنان شاهنامه به ویراستاری داریوش پیرنیا نشر شده است.
داریوش در بهار ۲۰۰۵ میلادی، بنا به دعوت موسسه تحقیقاتی آموزشی Rosetta Stone ترجمه، تدوین و ویراستاری دو مجموعه آموزشی زبان فارسی را به اتفاق منصوره پیرنیا به سرانجام رسانیده است. داریوش همچنین در Pirnia Production Co که شاخه ای از انتشارات مهر ایران است، فیلم های کاشان، یهوه و شش فیلم زندگی نامه به روایت تصویر، هر یک به مدت ۶۰ تا ۱۸۰ دقیقه را کارگردانی کرده است. داریوش در سال ۲۰۰۸ میلادی، “بنیاد گلهای جاویدان، میراث فرهنگی داود پیرنیا” را در ایالت مریلند جهت حفظ و گسترش فروزه های عرفان خردگرا تأسیس کرد و گنجواره گل های جاویدان، میراث فرهنگی داود پیرنیا را روی آی پاد کلاسیک به کمک منصوره پیرنیا و داریا پیرنیا به جهانیان عرضه کرد.
داریوش پیرنیا در شهریور ماه سال ۱۳۴۲ با منصوره ازدواج کرده و دارای یک دختر بنام زیبا پیرنیا و یک پسر بنام داریا پیرنیا و دو نوه بنام های آرین شهبازی و امیر رائین شهبازی و دو نتیجه یک پسر به نام های مکس ول ( امید) جکسون و یک دختر به نام مایا جکسون میباشد.